แปะโปรยตามธรรมเนียม
เอาล่ะ
ได้เวลาของคาแรคเตอร์ที่คิดไว้ตัวแรก แต่มาลงเป็นตัวที่สามแล้ว...
(อยากเห็นหน้าลูกชายจ๋าชัดๆ จิ้มที่รูปสิเคอะ)
(ขออภัยที่ไม่ได้ใส่ในคาแรคเตอร์ซีค พอดีฉ่อยเกิดเน่ากระทันหัน)
ชื่อ:เอลิท ทิวดอร์โรส(Elit Turdorrose) อายุ:15 เพศ:ชาย เลือดแท้
สูง:149 หนัก:38 สัตว์เลี้ยง:แมวพันธุ์สก๊อตติชโฟลล์ตัวผู้ชื่อ โยเซฟ
ไม้กายสิทธิ์:ทำมาจากไม้เอลเดอร์(Elderนะจ๊ะ) ยาว13นิ้ว เรียบๆ แกนกลางบรรจุไข่มุกศักดิ์สิทธิ์ของเทพีแห่งแสงเพิ่มความร้ายกาจของคาถา มักจะมีงูตัวเล็กพันรอบไม้กายสิทธิ์เสมอ
สรรพนาม:เรียกคนอื่นด้วยนามสกุลเสมอ แต่ถ้าเจ้าตัวสนิทมาก ถึงมากที่สุดจะเรียกชื่อ เวลาหงุดหงิด จะถึงขนาดเรียกคนอื่นว่า"แก" แต่กับผู้นำทางศาสนา จะสุภาพขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
ประวัติ:ลูกชายคนสุดท้องแห่งตระกูลทิวดอร์โรส ผู้มีปมในใจกับมักเกิ้ลและเลือดสีโคลน มีเหตุผลบางอย่างที่กระทำตัวเองให้ไม่น่าคบหา ถึงจะเป็นแบบนั้นแต่ก็เป็นอัจฉริยะแห่งบ้านทิวดอร์โรส พ่อมดน้อยผู้เก่งกาจ(แต่ขาดประสบการณ์)จนผู้คนในโลกเวทมนต์ขนานนามว่า "อสรพิษในดงกุหลาบ" แสดงท่าที่รังเกียจมักเกิ้ลและเลือดสีโคลนมาก บางครั้งถึงขนาดออกปากเรียกว่า"ขยะ"เลยทีเดียว
นิสัย:ซึนเดเระ!! ปากร้าย ช่างจิกกัด มักจะย้ำจุดอ่อนของคนอื่นเสมอ แต่พอโดนสวนบ้างจะมีอาการอึกอักโต้อะไรไม่ได้ สุดท้ายก็จะร่ายคำสาปใส่คนที่โต้กลับ... มักวีนเมื่อไม่พอใจ เอาแต่ใจ(ไม่)นิด ราชินี(ไม่)หน่อย ค่อนข้างอ่อนแอ ถ้าเกิดตากฝนนานเกินไป หวัดกินชัวร์ เป็นพวกปากร้ายแต่ใจดี ปากบอกว่าเกลียด แต่ตัวกับทำช่วยคนอื่นซะงั้น แสดงท่าทีรังเกียจทุกคน และปฏิเสธที่จะเป็นเพื่อนกับทุกคน เวลานอนมักจะนอนขดเป็นลูกบอล(?) และซุกอะไรก็ตามที่อุ่น ยิ่งอุ่นยิ่งชอบ ฉะนั้นใครนอนด้วยระวัง... ชอบเอาชนะ เวลาเอาชนะใครไม่ได้จะหงุดเงี้ยว จริงๆเป็นคนอ่อนไหว ใจดี อยากมีเพื่อน และก็ไม่ได้รังเกียจมักเกิ้ล+เลือดสีโคลนนะ..... แต่เพราะเรื่องราวในอดีตเลยทำให้ฝั่งใจ มีนิสัยติดตัวอยู่อย่างคือ เวลาอ่านหนังสือ ชอบเอาไม้กายสิทธิ์เคาะหนังสือไปด้วย เจ้าตัวบอกว่า ช่วยสร้างสมาธิในการจำ รักสัตว์ทุกชนิด ตอนนี้กำลังติดใจ"พังพอนของใครบางคน ซึ่งเป็นหนึ่งในจตุรเกรียน ที่สถิตอยู่ในหอกริฟฟินดอร์อยู่"
ความลับ:แพ้นม ดื่มนมไม่ได้ แพ้จัด (ถ้าดื่มเกิน1ขวดเล็ก จะเกิดอาการช็อคหมดสติ ถึงขั้นเฉียดตายเลยทีเดียว) เพราะแบบนี้เลยเลี่ยงที่จะไม่กินของหวาน เพราะของหวานส่วนใหญ่มีนมผสมอยู่ อุณหภูมิมักเปลี่ยนไปตามสภาพอากาศ ถ้าอากาศเย็น ตัวจะเย็นตาม ถ้าอากาศร้อน ตัวจะร้อนตาม (เพราะแบบนี้เลยชอบที่จะใส่ผ้าพันคอ เพราะชอบให้ตัวอุ่นมากกว่าร้อน) ใต้เสื้อคลุมมีงูอยู่ประมาณ5ตัวเป็นอย่างน้อย คุยกับหมาแมว งู หลายๆอย่างรู้เรื่อง เพราะพูดภาษาพาร์เซลได้ ใช้ศาสตร์ดรูอิดได้ ไม้กางเขนที่คอช่วยกันคำสาปทุกอย่าง ถ้าไม้กางเขนยังอยู่บนคอเอลิท อย่าหวังว่าจะสาปได้ ส่วนไม้กางเขนที่ข้อมือ ช่วยลดความรุนแรงของเวทมนต์โจมตี ในกรณีที่เอลิทโดนโจมตี แต่ถ้าในกรณีที่เอลิทโจมตีคนอื่น มันจะช่วยเพิ่มความสามารถในการโจมตีั
ความลับสุดๆ:ที่รังเกียจเลือดสีโคลน+มักเกิ้ลเพราะ เมื่อตอนเป็นเด็กน้อยจิบิไร้เดียงสา ช่วงนั้นแม่จ๋า+พ่อจ๋างานยุ่งมาก เลยไม่มีเวลาดูแลเอลิท แถมพวกพี่ๆไปเรียนกันหมด พ่อจ๋าแม่จ๋าเลยจ้างมักเกิ้ล และ เลือดสีโคลนอย่างล่ะคนมาดูแลเอลิท เอลิทรักพวกนั้นมาก แต่ปรากฏว่า พวกนั้นทรยศเอลิทโดยการจะฆ่าเอลิทเพื่อจะเอาเงินค่าหัวของเอลิท แต่โชคดีที่พี่จ๋ามาช่วยทัน เพราะลางสังหรณ์(นิวไทป์?) เลยทำให้เอลิทจำมาจนถึงทุกวันนี้ ที่แสดงท่าทีรังเกียจ เพราะกันให้ออกไปห่างๆแต่แรก กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย ส่วนที่มีท่าทีไม่อยากผูกมิตรกับเลือดแท้ด้วยกัน เพราะในอดีต มีเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เสียดวงตาข้างขวาไป เพราะโดนลูกหลงจากพวกที่จะมาล่าค่าหัวเอลิทนั้นเอง
จุดอ่อน:หัว ถ้าลูบหัวแล้วจะง่วง ง่วงแล้วจะหลับ แต่กว่าจะลูบได้ ต้องฝ่าฟันอุปสรรคเวทมนต์ไปหน่อยนะ... แล้วก็ ถ้าเกิดใช้เวทมนต์ไม่ได้ จะเกิดอาการง่อยกระรอก ทำอะไรไม่ได้ทันที...
ก
คุยกับเอลิทสักเล็กน้อย~~
มิสะ:สวัสดีค่ะ เอลิทซัง~!
เอลิท:(*เชิดไม่คุยด้วย*)
มิสะ:เฮ้ย เอลิท นี่คนสร้างเอ็งนะเนี่ย คุยด้วยหน่อยสิ!!
เอลิท:มักเกิ้ล... ฉันไม่อยากเสวนากับพวกมักเกิ้ล(*เชิด*)
มิสะ:ชิบหาย.... ก็คิดว่าฉันไม่ใช่มักเกิ้ลแล้วกัน
เอลิท:ก็ได้ งั้นเธอเป็นไส้เดือนไปแล้วกัน(*มองจขบด้วยวาวตาเหยียดหยามสุดๆ*)
มิสะ:เอางั้นก็ได้ว่ะ (กุซิก)TwT
มิสะ:ไหนลองแนะนำตัวหน่อยสิ
เอลิท: ไม่เอา เกิดคนอื่นรู้หมดจะทำยังไง?
มิสะ:อ้าว ก็จะให้คนอื่นรู้จักไง...
เอลิท:ไม่อ่ะ ฉันไม่บอก(*เชิด*)
มิสะ:งะ...งั้นคำถามต่อไป สิ่งที่ชอบ สิ่งที่เกลียดล่ะค่ะ?
เอลิท:สิ่งที่ชอบ? แน่นอนไม่ใช่พวกเธอ(*เหล่แบบเหยียดๆ*) สิ่งที่เกลียด เลือดสีโคลน มักเกิ้ล แล้วก็พวกบ้านกริฟฟินดอร์!!!
มิสะ:(กุเคลียร์มากเคอะ....)อล้วสเปคที่ชอบล่ะค่ะ(ตัดจบแม่ม ปวดตับเสียเหลือเกิน)
เอลิท:บะ...บ้า!! จะ...จู่ๆมาถามแบบนี้มีสิทธิ์อะไรห๊า!!!(*สะบัดหน้าหนี หน้าแดงเล็กน้อย*)
มิสะ:(กุสร้างเมิงมานะ..) งั้นแค่นี้แหละ ค่ะ จบดีกว่า(ซีด)
ก่อนไป สักนิดหนึ่ง...
(จิ้มที่รูป จะได้ใหญ่ๆ)
โมเอ้ชิมิล่า...
ประกาศหาห้องให้ลูกชายจ๋า.. ใครทนได้ มามะ มาอยู่ด้วยกันนน
จบเอนทรี่ย์!
edit @ 30 Nov 2010 21:19:46 by Yamasukiri Misaki